Dag 4 Waitomo Cave

Gisteravond buiten gezeten met een Australisch boer en zijn nieuwe vrouw.  Nou ja, nieuw? Hij 69, zij 78 en bijna 1 jaar getrouwd. Het huwelijk is dus wel nieuw, de vrouw een beetje antiek Van de man zeg ik niets want ik ben zelf 71. Het paar is op zoek naar een huis in N Zeeland. Het is te warm in Australië zegt hij. 

Toen ze weg waren, het was inmiddels donker, heb ik de sterren bestudeerd en er een foto van gemaakt. Op het eerste gezicht is dit een mislukte foto maar als je het licht uitmaakt dan zie je veel sterren, heel veel. 

Toen we klaar waren met sterren tellen zijn we gaan slapen.

‘s Morgens nog even in de koude zee gedoken en daarna een rit van bijna 400 km naar het zuiden gereden. Ik had een interessant plaatsje gemarkeerd voor een korte pauze maar de weg was afgesloten.

De omgeving is mooi.

Veel korte steile klimmetjes en we hebben medelijden met de sporadische fietsers die hier op de smalle wegen hun leven wagen. Het vakantieverkeer is verantwoordelijk voor een lang lint blik op wielen. Iedereen is geduldig en ondanks de drukte zit de vaart er goed in. 

In Auckland begint de autoweg, binnen de stad mag je maar 80 km/u rijden. Ten zuiden van Auckland gaat de autoweg verder en mag je Max 110 km/u. 

Maar autowegen rijden we liever niet en als we Auckland verlaten hebben rijden we er weer vanaf. 

Topologische namen, zoals dorpsnamen,  komen van de Maori en zijn voor mij bijna niet te onthouden. Engelse namen zie je hier bijna niet  

Nu staan we op een camping met backpackershostel. Er is een zwembad, douche, keuken en zithoek bij. Dit land ligt er vol van dus een camper is niet noodzakelijk. Het is gezellig druk. Er is een jong gezin uit Nieuw Caledonië. De eerste ontmoeting met mensen van dit eiland heeft iets exotisch. Als je een gesprek wilt dan begin je over Trump maar ik voel nergens enige sympathie. Wat heeft die man toch?