Futaleufu

Na een goed ontbijt vertrekken we over bekende weg richting het noorden naar Santa Lucia. Een Amerikaanse Backpacker rijdt met ons mee. Hij vertelt over reizen over de hele wereld maar de USA wordt niet genoemd. In SAN Fransisco is hij op straat gezet omdat de huurbaas zijn zoon in het pand wilde hebben. Er is geen einddatum. Hij is nu onderweg naar de ‘bewoonde wereld’ waar hij een oogarts moet bezoeken voor nacontrole. 

In Santa Lucia verlaten we de Carretera Austral.  We bekijken een monument van de persoon die opdracht heeft gegeven voor de bouw van deze verkeersader in het zuiden van Chili, Pinochet

en buigen vervolgens af naar Futaleufu. We worden meteen getrakteerd op een ongeplaveide weg maar de natuur is weer schitterend. Er zijn gedeeltes wel verhard maar het grootste gedeelte van de bijna 80 km weg is pure natuur.

We nemen weer enkele studenten mee uit Oostenrijk en Baskenland die samen in Santiago studeren. Het is drie maanden zomervakantie dus een kans om Chile te ontdekken zoals het land hier heet. Ze zijn niet zo spraakzaam en vaak wordt er achterin Spaans gepraat. Niet beleefd dus. Eén verzachtende omstandigheid is dat 1 persoon geen Engels spreekt.  

Het is de hele dag mooi weer en dat hebben we al een tijdje niet meer gehad.   

Futaleufu is puur toeristisch vooral door het raften. In een raft stappen we niet in want waar we koffie drinken wordt verteld dat in het plaatselijke ziekenhuis veel botbreuken behandeld worden. Het is niet helemaal ongevaarlijk dus. We laten het bij een filmpje op YouTube