Santiago

Vanochtend op tijd aan het ontbijt want om 9 uur hebben we de taxi besteld die ons naar het vliegveld brengt om de huurauto op te halen. Tussen neus en lippen door zeg ik tegen Wies: “ het is vandaag toch maandag”. “Nee, het is zondag”. Oeps, dan krijgen we pas morgen onze huurauto. Gelukkig kunnen we nog een nacht bijboeken in het hotel en de taxirit wordt verschoven naar morgen. 
We besluiten om met de funicular (kabeltreintje) een berg op te gaan. Onderweg daarnaartoe zien we dat er 1 complete weg voor auto’s is afgesloten. Deze is enkel toegankelijk voor fietsers en hardlopers en het is er zowaar druk met deze sportievelingen.

Met de toeristische funicular

gaan we naar de Cerro San Cristobal (650 m), alwaar je een mooi uitzicht hebt over de stad en de bergen rondom; de voorlopers van het Andes gebergte.

Bij mooi weer zie je de besneeuwde bergtoppen. Helaas is het zo heiig vandaag dat we geen sneeuw kunnen zien. Wel staat er een gigantisch Mariabeeld,

dat in de verre omtrek te zien is. Verder is er boven een gondel waarmee je naar een vrijetijds park kan gaan. Hier is het erg druk. Er zijn speeltuinen, een klauterpark, zwembad, wandelgebied en veel, heel veel fietsers.

Een gedenkwand is geplaatst vlak bij het Mariabeeld. 

Als we met de funicular weer naar beneden willen gaan, staat er een wachtrij van enkele honderden meters. We besluiten te voet omlaag te gaan. Een vrij stijl onverhard pad, slechts 2,3 km. Maar niet geheel ongevaarlijk. Onderweg zien we enkele valpartijen. Gelukkig niets ernstigs. Beneden aangekomen rusten we eerst nog wat uit in de schaduw. Het is tenslotte meer dan 30 graden.